X
تبلیغات
پژوهش و تحقیق - تاثیر دما برروی سرعت واکنش

پژوهش و تحقیق

مشاهدات پروژه های مهندسی شیمی و پیگیری علوم شیمی و نفت

 

                     به نام خدا


موضوع آزمایش:

تاثیر دما برروی سرعت واکنش

 

هدف آزمایش:

مطالعه تاثیر دما بر روی سرعت

   

 

تاریخ انجام آزمایش:

5/8/90

تاریخ تحویل آزمایش:

11/8/90

 

 

 

 

 

 

 

       

 

       

هدف:

 

مطالعه تاثیر دما بر روی سرعت تجزیه تیوسولفات در محیط اسید نیتریک رقیق و محاسبه انرژی فعال کنندگی واکنش.

 

تئوری آزمایش:

 

سرعت واکنش:
سرعت واکنش ، عبارت از تغییر غلظت هر یک از مواد اولیه یا مواد حاصل نسبت به زمان انجام واکنش است.

نگاه کلی:
سرعت یک واکنش ، روند تبدیل مواد واکنش دهنده به محصول در مدت زمان معینی را نشان می‌دهد. سرعت واکنشها یکی از مهمترین بحثها در سینیتیک شیمیایی است. شیمیدانها همیشه دنبال راهی هستند که سرعت واکنش مفید را بالا ببرند تا مثلا در زمان کوتاه بازده بالایی داشته باشند و یا در پی راهی برای کاهش سرعت یا متوقف ساختن برخی واکنشهای مضر هستند. بعنوان مثال رنگ کردن سطح یک وسیله آهنی روشی برای متوقف ساختن و یا کم کردن سرعت زنگ زدگی و جلوگیری از ایجاد اکسید آهن است.

طبقه بندی واکنشها برحسب سرعت:
هدف از مطالعه سرعت یک واکنش این است که بدانیم آن واکنش چقدر سریع رخ می‌دهد. ترمودینامیک شیمیایی ، امکان وقوع واکنش را پیش‌بینی می‌کند، اما سینتیک شیمیایی چگونگی انجام یک واکنش و مراحل انجام آن و سرعت پیشرفت واکنش را بیان می‌کند.

 از لحاظ سرعت ، واکنشها به چند دسته تقسیم می‌شوند:
 
 1)واکنشهای خیلی سریع که زمان انجام این واکنشها خیلی کم و حدود ۰,۰۰۰۱ ثانیه است.
2)واکنشهای سریع که زمان انجام این واکنشها کم و در حدود حساسیت انسان به زمان (ثانیه) است.
3)واکنشهای معمولی ، اکثر واکنشهایی که در آزمایشگاهها با آنها سر و کار داریم از این نوع هستند و در حدود دقیقه‌ها یا چند ساعت طول می‌کشند.
. 4)واکنشهای کند که در حدود روزها و هفته‌ها طول می‌کشند
. 5)واکنشهای خیلی کند که در حدود سالها و قرنها طول می‌کشند
فقط تعداد اندکی از واکنشهای شیمیایی در سراسر فرآیند با سرعت ثابتی پیش می‌روند. بیشتر واکنشها در آغاز واکنش که غلظت واکنش‌دهنده‌ها بالا است با سرعت پیش رفته و با کم شدن غلظت از سرعت کاسته شده و با کامل شدن واکنش به صفر می‌رسد. برخی از واکنشها هم سرعت آنها پس از مدتی ثابت می‌ماند. چنین واکنشهایی ، واکنشهای تعادلی نام دارند.

عوامل مؤثر بر سرعت واکنش:
عوامل گوناگونی بر سرعت واکنش تاثیر دارند که بطور مختصر در مورد هر کدام توضیحی ارایه می‌شود.

حالت فیزیکی واکنش دهنده‌ها:
برای انجام یک واکنش ، واکنش‌دهنده‌ها باید با هم مخلوط شوند تا در مجاورت همدیگر قرار گیرند. اگر واکنش‌دهنده‌ها هم‌فاز باشند، یعنی همگی گاز یا بصورت حل شده در حلالی باشند، واکنش با سرعت بیشتری رخ می‌دهد.

غلظت:
غلظت بیشتر واکنش‌دهنده‌ها باعث ایجاد برخورد بیشتر بین آنها می‌شود و هر چه تعداد برخوردها بیشتر باشد، تعداد برخوردهای موثر هم بالا می‌رود بنابراین سرعت واکنش هم بیشتر می‌شود.

دما:
از مهمترین عوامل مؤثر بر سرعت واکنشهای شیمیایی است. در برخی از واکنشها با افزایش چند درجه سانتی‌گراد ، سرعت واکنش ممکن است چند برابر بیشتر شود. البته استثناهایی هم وجود دارد.

کاتالیزور:
کاتالیزورها سرعت یک واکنش شیمیایی را که از لحاظ ترمودینامیکی قابل انجام است، تغییر می‌دهند. بنابراین نمی‌توانند واکنشهایی را که از نظر ترمودینامیک امکان‌پذیر نیستند، به انجام برسانند. کاتالیزورها با پیش بردن یک واکنش از مسیر دیگر انرژی فعالسازی را کم کرده و باعث افزایش سرعت واکنشها می‌شوند.

نقش برخورد در سرعت واکنش:
برای انجام یک واکنش شیمیایی ، باید مولکولهای واکنش‌دهنده آنقدر به هم نزدیک شوند تا بین آنها برخورد ایجاد شود. این برخوردها وقتی منجر به انجام واکنش می‌شوند که مؤثر باشند، یعنی جهت‌گیری و انرژی برخوردها طوری باشد که بر اثر برخورد برخی پیوندها شکسته شده و پیوندهای جدیدی تشکیل شوند که نتیجه این عمل تولید مولکولهای جدید یعنی محصول است.

سرعت هر واکنش شیمیایی متناسب است با تعداد برخورد مولکولها در واحد زمان اگر تمام برخوردهای مولکولها منجر به انجام واکنش شود، مدت زمان انجام واکنشها باید خیلی کمتر باشد. طبق محاسبات مختلف از هر ۱۰۱۴ برخورد ، فقط یک برخورد به واکنش منجر می‌شود. یعنی برخوردهایی موجب انجام واکنش می‌شوند که انرژی حاصل از برخورد برابر یا بیشتر از انرژی فعالسازی باشد.

انرژی فعالسازی:
حداقل انرژی لازم که بایستی واکنش‌دهنده‌ها بگیرند تا بتوانند وارد واکنش شوند. انرژی فعالسازی برای تمام واکنش‌های شیمیایی چه گرماگیر و چه گرماده وجود دارد و معمولا از انرژی برخورد میان مولکولها تامین می‌شود.

روش آزمایش


در چهر لوله آزمایش هرکدام 5 سانتی متر مکعب اسیدنیتریک 5/. مولاریته بریزید. در چهار لوله آزمایش دیگر،هرکدام5سانتی متر مکعب تیوسولفات سدیم25/0

مولاریته بریزید.
در دمای معمولی(25درجه سانتیگراد)یکی از لوله های حاوی اسیدرا به یکی از لوله های حاوی تیوسولفات سدیم اضافه و آن را هم بزنید و به طور همزمان کرونومتر را به کار اندازید.به محض ظاهر شدن گوگرد (کدر شدن مخلوط )کرونومتر را متوقف و زمان را یادداشت کنید.عملیات فوق را در دماهای 35،45،55درجه سانتیگراد تکرار نماید.

چنانچه حمام آب ترموستات دار در اختیار نباشد از یک حمام آب معمولی(یک بشر بزرگ محتوی آب)که در آن یک دماسنج قرار داده اید و دمای آن به تدریج رو به افزایش می باشد،می توان استفاده نمود.بدین ترتیب که کلیه8لوله آزمایش را وارد حمام آب نموده و به محض رسیدن به دمای مورد نظر،دما را یادداشت نموده و یک لوله آزمایش حاوی اسیدنیتریک و یک لوله آزمایش حاوی تیوسولفات سدیم انتخاب و آنها را به یکدیگر اضافه کنید.

 

                                


                                                                                                   

 

 

 

 

 

 

 

                               

                                                                                       

 

 

 

                                                                     

[ شنبه بیستم آبان 1391 ] [ 8:11 ] [ ADNAN SHERIFI ]

[ ]



مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ،